Sokolnictwo

Komisja Sokolnicza powołana została w listopadzie 1995 roku jako jedna z komisji problemowych przy Okręgowej Radzie Łowieckiej w Krakowie. Stanowi ona formalne umocowanie działalności sokolników, których aktywność na Ziemi Krakowskiej jest związana z funkcjonowaniem Ośrodka Hodowli i Rehabilitacji Ptaków Drapieżnych Akademii Rolniczej w Krakowie. Od początku istnienia skupiał on krakowskich sokolników zrzeszonych
w Gnieździe Sokolników przy Zarządzie Głównym PZŁ.

Do ważniejszych kierunków działalności członków Komisji Sokolniczej należy hodowla wolierowa i reintrodukcja sokoła wędrownego, prowadzona w ramach „Programu restytucji populacji sokoła wędrownego w Polsce “. Sokolnicy krakowscy przyczynili się do uratowania wielu rzadkich gatunków ptaków, czego przykładem jest uratowanie i uwolnienie orła przedniego w 1986 roku na terenie K.Ł. „Orzeł “ w Myślenicach, orła przedniego z pary lęgowej z Gorczańskiego Parku Narodowego w 2005 roku, orła cesarskiego w 2006 roku, czy bielika z pary lęgowej z okolic Częstochowy w 2008 rok.

Do ważnych dziedzin związanych z sokolnictwem i ochroną ptaków drapieżnych należy działalność dydaktyczna z zakresu restytucji gatunków zagrożonych wyginięciem prowadzona na Wydziałach: Leśnym i Zootechnicznym AR w Krakowie. Realizowane jest to w ramach przedmiotów „Myślistwo “, „Podstawy gospodarki łowieckiej “ oraz „Hodowla i restytucja ginących gatunków zwierząt “. Od 1997 roku problematyka sokolnicza znajduje się w programie kursu dla kandydatów do PZŁ. Poprzez działalność dydaktyczną sokolnictwo ukazywane jest, nie tylko jako historyczny sposób polowania z ptakami łowczymi, lecz również jako ruch na rzecz ratowania ptaków drapieżnych.

Członkowie Komisji Sokolniczej prowadzą szkolenia, a także biorą udział w egzaminowaniu myśliwych starających się o uzyskanie uprawnień sokolniczych. W ramach szkoleń praktycznych organizowane są od 2007 roku pokazy układania ptaków drapieżnych i łowów z sokołami na terenie OHZ „Zator “. Idealne warunki dla sokolnictwa oraz bogate stany zwierzyny powodują, że miejsce to zyskuje coraz większą sławę.

Do najważniejszych przejawów działalności sokolniczej na terenie województwa należą: zorganizowane w 1994 roku w Niepołomicach XXII Łowy
z Sokołami. Była to największa spośród organizowanych na Ziemi Krakowskiej imprez tego rodzaju.

Krakowscy sokolnicy prowadzą również akcje dotyczące wykorzystania ptaków drapieżnych w celach nie związanych bezpośrednio z łowami, np. ochrona lotniska w Balicach, ochrona obiektów o najwyższych walorach architektonicznych.

Do ważnych dziedzin działalności związanej z propagowaniem tej formy myślistwa należy udział w realizacji szeregu filmów dokumentalnych
i oświatowych o tematyce związanej z sokolnictwem i ratowaniem polskiej fauny (udział w realizacji oraz konsultacje). Do najważniejszych należą filmy: „Hej, Sokoły! “ (P. Brzuski, J. Malawski), „Ginąca dolina “ (J. Rachwał), „Sokolnictwo “ (J. Stręk). Ten ostatni film znajduje się w rozpowszechnianiu światowym przez National Geographic.

Członkowie Komisji Sokolniczej biorą czynny udział w imprezach promujących łowiectwo na Ziemi Krakowskiej, m.in.: corocznych mszach hubertowskich na Wawelu, obchodach Dni Hubertowskich w Niepołomicach, Święcie Karpia w Zatorze, uroczystościach hippicznych – biegach św. Huberta.

Zbigniew Bonczar
przewodniczący Komisji Sokolniczej ORŁ w Krakowie